گالدوس با نازارین پرسشی آشوبنده را مطرح کرده است، آیا انسان بدون سوال از ارادهی الهی دربارهی چرایی محرومیت خود، تحملِ پذیرش رنج یا محرومیت را خواهد داشت؟
یادداشتها
| یادداشت حامد داراب دربارهی محمد علی سپانلو در روز درگذشتش | شعر پس از نیما نیما یوشیج با نوشتن «افسانه» در سال 1330 در واقع بیانیه نوعی از شعر را صادر میکند که قبل از آن چندان سابقه نداشته است، شعری که البته تا 1332 مورد استقبال قرار نمیگیرد. […]
| یادداشت حامد داراب دربارهی کتابِ «آشوییتس یکتا» | در ششم ژوئن سال 1986 «ارنست نولته» مورخ و فیلسوف آلمانی که پیش از آن علاقهاش را به مطالعات تطبیقی فاشیسم و کمونیسم با مقاله «مقایسته نازیسم و استالینیسم» نشان داده بود، و در آنجا تلاش میکرد تا نظرش مبنی بر […]
|یادداشت حامد داراب دربارهی کتاب تزوتان تودورف| علیه خویشتن یگانه پنداری «اگر امروز از خود بپرسم چرا ادبیات را دوست میدارم، اولین چیزی که به ذهنم میرسد این است: ادبیات یاریام میکند تا زندگی کنم. دیگر آنقدرها هم مثل دوران نوجوانی از ادبیات انتظار ندارم من را از آسیبهای مواجهه […]
|یادداشت بلند حامد داراب دربارهی داریوش آشوری| درآمد داریوش آشوری هشتاد ساله شد داریوش آشوری نامی پر فروغ است که اغلب با مطالعات و پژوهشهایش در گسترهی زبان به مخاطب معرفی شده. چه آنکه مطالعات و نویسههای او در زبانشناسی فارسی و بخصوص برخی برساختهای زبانیاش جایگاه ویژه و قابل تاملی، […]
|چگونه «ملک الشعرا» پشتِ آثار بزرگش قایم شد؟| محمدتقی بهار (16 آبان 1265) نامی چندوجهی است، که کارنامه کاریاش از روزنامهنگاری و سیاستورزی، شاعری، استاد دانشگاهی تا تاریخنگاری و زبانشناسی گسترده است. مواردی که بررسی و تطور در زیست اجتماعی، سیاسی، ادبی و فقهیاش را دشوار ساخته است. نگرش انتقادی […]